تراویس بیکل

تراویس بیکل

تراویس بیکل
تراویس بیکل

تراویس بیکل

تراویس بیکل

آدم نمی‌تواند این پدر سوخته را هیچ کاریش هم بکند، نمی‌شود که دورش انداخت، چیز دست و پاگیری است، این روح

من هی گفتم دهه ۴۰ به قبل همشون یه مشکلی دارن کسی حرفم رو باور نکرد.اینا ۸ سال با عراق جنگیدن آخرش وقتی صلح کردن ناراحت بودن.بعدش هم گریه کردن که چرا جنگ تموم شده.اونم چه جنگی؟جنگ تمام عیار.حالا ما یه ۱۲ روز جنگ موشکی داشتیم داغون شدیم تو خودمون،شبها خوابمون نمیگیره و کابوس میبینیم و پاره شدیم تو خودمون.

آیا سرتاسر زندگی یک قصه مضحک، یک متل باور کردنی و احمقانه نیست. آیا من قصه خود را نمی‌نویسم؟

جمهوری اسلامی از یک نظر تو جنگ سوپرایز شد و اون حمایت مردم از کشورشون بود.حالا هم وقتشه جمهوری اسلامی در مورد بعضی چیزها نرمش به خرج بده.

امیدوارم این موضوع مهریه حذف بشه،حجاب اجباری حذف بشه و آزادی های مدنی بیشتر بشه.آقا تتلو و شاهزاده سرین هم از زندان آزاد بشن.

بعد از بمباران زندان اوین هیچ خبری از شاهزاده سرین و آقاتتلو ندارم.شما اگه خبری داشتین به من بگین

او از هر نظر نابود شده بود، اما انسانی که شوری در سر دارد، در زندگی شکست نمی‌خورد.

وبلاگ ها و نوشته های من همه از دسترس خارج شدن ولی زمان همه حرفهای من رو ثابت کرد.چقدر من گفتم اینایی که میگن امریکا و اسرائیل حمله بکنن ما رو از دست آخوندها نجات بدن آدمهای کم عقل و احمقی هستن.بعد هی اومدن فحش دادن.حالا ثابت شد بهتون؟اینا به بیمارستان و زندان هم رحم نکردن.

من که دیگه حرف حق و حقیقت نمیگم چون که یه سیستم دیکتاتوری توی بلاگ اسکای وجود داره و جمهوری اسلامی هم فضا رو با فیلتر کردن سایتهای وبلاگ نویسی محدود کرده.وگرنه که اگر اینترنت آزاد بود سراغ سایتهایی میرفتم که حداقل به آزادی بیان احترام بزارن.

تک تک حرفهایی که من توی وبلاگ هام زدم حق و حقیقت بوده و کلامی دروغ و جانبداری یک طرفه نکردم.ولی خوب افسوس که همیشه صدای من خاموش شده،وبلاگم توی صفحه به روزها نشون داده نشده،پست هام حذف شده،مطالبم پاک شده،دسترسی هام گرفته شده و وبلاگ هام نابود شدن.

آیا اجازه ندارم همان کاری را انجام دهم که همه انجام می‌دهند؟ عشق بورزم؟

افسوس اول:مسجد محل نذری میده و من خبر نداشتم.

افسوس دوم:امسال هنوز نتونستم یه قسمت از سریال مختار رو درستو حسابی ببینم متاسفانه.

افسوس سوم:داخل دماغم زخم شده.

افسوس چهارم:دیگه از این به بعد بعضی پست ها رو رمزی مینویسم.

افسوس پنجم:وبلاگ قبلی ام حیف بود.


خواستم داد شوم گرچه لبم دوخته است خودم و جدّم و جدّ پدرم سوخته است

چهار پنج سال پیش یه جفت کفش طبی مارک نادر زنم خرید واسم از خیابون ولیعصر تهرون به قیمت ۶۰۰ تومن.الان شده ۴ تومن هر جفتش.این کفش ها رو من سالها پوشیدم.همش توی این سالها اینا به پام بود تا این که یه جفت کفش جدید خریدم و دیروز ازشون دل کندم و هنوزم تمیز و نو بودن و دستمال کشیدم و بردم جفت کردم و کنار کوچه گذاشتم و بعد از ده دقیقه اومدم و دیدم کفش ها رو بردن.به شکل مسخره ای چشمهام پر از اشک شد و خوشحال شدم که کفش ها رو حداقل کسی برده که بپوشه و ازش استفاده میشه.ایشالا خدا به من پول بده و من بتونم به همه کمک بکنم.

«من» باختم... اما کسی جز «ما» نخواهد برد

سرمشق اول:بعضی ها میگن دوباره جنگ میشه،ولی من خیلی بعید میدونم،هر چند پیش بینی های سیاسی من هیچ وقت درست از آب در نمیاد ولی خیلی بعید میدونم جنگ بشه.

سرمشق دوم:دخترم بلومحیا وبلاگش رو بسته،نگرانش هستم.

سرمشق سوم:پریشب برای اولین بار بولینگ بازی کردم،خیلی با حال بود و خوشم اومد

سرمشق چهارم: فکر میکردم همه چیز رو میدونم ولی تازه فهمیدم سیگار آی کاس چیه.

مرا با برکه ام بگذار دریا ارمغان تـو بگو جوی حقیری آرزوی رود با خود داشت

امشب طفل معصوم داره دیوونه ام میکنه.خیلی شیرین و قشنگه،ولی بعضی شبها واقعا یه جوری میشه،یه لحظه میخنده،یه لحظه گریه میکنه،یه لحظه خیره میشه به سقف.خدا تا صبح به زنم انرژی و قوت بده که هم اینو شیر میده و هم نگهداریش میکنه.واقعا بهشت زیر پای مادران هست.

پانوشت:خودم واقعا لذت میبرم از عنوان پست هام.

پانوشت ۲:وبلاگ قبلی ام حیف بود،یک سال و چهار ماه نوشته داشت و خاطرات مربوط به تولد دخترم هم توش بود.

برخاستن بی قیل و قال شاید رسالت من است،نه این که سعی میکنم نه،طلوع عادت من است.

به نام خدا

ریاست محترم حفاظت اطلاعات

با سلام و احترام

اینجانب، دارنده‌ی وبلاگ travisbickle4.blogsky.com، مراتب اعتراض شدید خود را نسبت به برخورد سیاسی و مغرضانه‌ی مدیریت سایت بلاگ‌اسکای اعلام می‌دارم.

تا این لحظه **چهار وبلاگ مختلف** که توسط اینجانب طی سال‌های گذشته در بستر بلاگ‌اسکای ایجاد شده بودند، بدون هیچ‌گونه هشدار یا توضیح مشخصی، به‌طور کامل و یک‌جانبه مسدود شده‌اند. نکته قابل تأمل اینجاست که **تنها وجه مشترک محتوای این وبلاگ‌ها، حمایت صریح و قانونی از جمهوری اسلامی ایران** و انتقاد از رژیم صهیونیستی بوده است.

آخرین مسدودی درست **در ایام جنگ اخیر** و در شرایطی اتفاق افتاد که مطالبی در دفاع از مواضع جمهوری اسلامی در برابر تجاوز اسرائیل منتشر کرده بودم. با کمال تأسف، شواهد و تجربه‌های متعدد نشان می‌دهد که مدیریت این سایت عمداً وبلاگ‌هایی را که مخالف رژیم صهیونیستی و حامی جمهوری اسلامی هستند، مورد هدف قرار داده و حذف می‌کند.

این روند سانسور سیاسی پیش از این نیز در **اتفاقات مهر و آبان ۱۴۰۱** به‌وضوح دیده شده بود؛ زمانی که بسیاری از وبلاگ‌های متعهد، انقلابی و منتقد غرب و اسرائیل به‌طور گسترده حذف یا محدود شدند.

اینجانب از نهاد محترم حفاظت اطلاعات تقاضا دارم نسبت به این رفتار تبعیض‌آمیز و سازمان‌یافته که مستقیماً در مسیر جنگ روانی و تضعیف جبهه داخلی قرار دارد، ورود کرده و با بررسی دقیق موضوع، ضمن جلوگیری از ادامه این روند، امکان بازگرداندن محتوای مسدودشده و دسترسی به وبلاگ‌ها را فراهم نماید.