تراویس بیکل
تراویس بیکل
تراویس بیکل
تراویس بیکلموریانههای تقلیل، زندگی آدمی را همواره میجوند: چنانکه بزرگترین عشق، سرانجام به مجموعهای از خاطرات بیفروغ تقلیل مییابد.
قندون اول: رفتم فروشگاه جانبو و یه دونه برنج ۴.۵ کیلویی ایرانی طبیعت و کلی ماکارونی به اندازه مصرف ۶ ماه خریدم و فقط ۵ هزار تومن پول دادم و همش از حساب سبد کالای معیشتیم کم شد.درود بر جمهوری اسلامی که هوای مردم رو داره.
قندون دوم:طفل معصومم خیلی گرمایی هست.روزی ۲ ساعت برق میره و همش نق میزنه و گریه میکنه دیگه سوار ماشین اش کردم با عزیز دل زدیم به کوچه و کولر ماشین رو هم روشن کردم.خدا رو شکر که این پراید قدیمی رو دارم.به آدمها تو خیابون نگاه کردم و جدا با وجود احترامی که برای سالمندان عزیز قائل هستم حالم از کوچه خیابون به هم خورد.هر جا نگاه کردم یه چند تا پیرمرد روی نیمکت نشسته بودن،یا چند تا پیرزن دور هم کُص میگفتن.یا پیرهایی میدیدی که گیج و منگ تو خیابون و فروشگاه زنجیره ای ها ول میگردن و دنبال این هستن ببینن کجا صف هست برن توی صف.آخوندها بیراه نمیگن بچه بیارین.هیچی بچه و جوون و نوجوون تو خیابون نبود.هیچی،دریغ از یه بچه دهه هشتادی یا نودی.وسط این همه سن بالا چند تا دهه شصتی نسل سوخته هم دیدم.خداییش آینده کشور با این حجم از سالمند وحشتناکه.
قندون سوم:بنده هم مثل خیلی های دیگه علیرغم علاقه قلبی ام به افغانستانی ها معتقدم دیگه بازی تمومه و باید جمع کنن برن کشور خودشون،اما فکر نکنید افغانی جماعت از ایران بره تغییری رخ میده،برعکس خیلی از کسب و کارها نابود میشه.ایرانی سرایدار میشه؟ایرانی چاه کن میشه؟ایرانی ها عرضه کار یدی و سخت ندارن،کارفرماها هم همه از دم پررو،مگه پول میدن؟خلاصه که فکر نکنید افغانی ها برن مملکت گل و بلبل میشه.
قندون چهارم:من که توی حوزه منابع انسانی کار میکنم متوجه شدم کمبود نیروی کار چه متخصص و چه غیر متخصص بیداد میکنه.یه آگهی زدم واسه یه شغلی و گفتم رزومه تون رو توی واتس آپ بفرستید.یارو مسیج میده،۴۲ ساله،فوق لیسانس،خانم متاهل،بهش پیام میدم رزومه بفرست دوباره همین ها رو مینویسه.یعنی طرف با فوق لیسانس هنوز نمیدونه رزومه چیه.به همین وقت عزیز یکی دو تا هم نیستن.بالای بیست تا مورد اینجوری بهم پیام دادن که اصلا رزومه به گوشش نخورده بود،بیشترشون هم دهه شصتی و با مدارک دانشگاهی.یکی دیگه زنگ زده شماره پسرش رو داده و میگه به پسرم زنگ بزن دعوت به کارش بکن،میگم بگو خودش زنگ بزنه میگه پسرم خودش زنگ نمیزنه.یکی دیگه زنگ زده میگه شوهرم رو ببرین سرکار میگم چرا خودش زنگ نمیزنه میگه آخه یه جای دیگه کار میکنه.یعنی شما اگر کارفرما هستین و نیروی خوب دارین باید بگیرین مثل مهر نماز بوسش کنید و بزارید روی سرتون.حتی اگر کسی میاد خونتون و راه پله تون رو میشوره و آدم خوبی هست نباید از دستش بدی چون دیگه آدم خوب گیر نمیاد.
همین دیگه،خیلی پر حرفی کردم.کینه بلاگ اسکای از من انتهایی نداره و وبلاگ جدیدم رو هم توی صفحه وبلاگ های به روز شده نشون نمیده.
دنیا در دیدهٔ صاحبخِردان، چون سایهٔ پس از زوال است، که گسترده ناشده در هم رود، و افزون نشده کاهش یابد.
یه چیزی که خیلی خز شده و واقعا غیرقابل تحمل هست اینایی هستن که همش دارن اسلام و دین و خدا رو نقد میکنن.یه قیافه روشنفکری میگیرن و در مورد دین حرف می زنن.
قلب مث یه جعبه نیست که پُر بشه. هر چی بیشتر عشق بورزی، بزرگتر میشه.
۱۶ تیر هم اومد و رفت و متاسفانه نریده بودن واستون تو این روز.
گاییدین ما رو با خرافات،قرن ۲۱ دارو دسته ایلان ماسک دارن میرن برینن تو مریخ و مردم کشور ما چشم انتظار اتفاقی تو ۱۶ تیر.
توی این کشور همین که روزت رو شب بکنی و شکم سیر زیر یه سقف بخوابی یعنی بُرد کردی اون روزت رو.به خاطر این که همه چیز اینجا شکننده و غیر قابل پیش بینی هست.
برین خداتون رو شکر کنید جنگ تموم شده،یه لقمه نون گیر هممون میاد،امنیت و آسایش داریم،بقیه اش رو نخواستیم.
دوستتون دارم
بوس
گاهی وقتا شرایط مجبورت می کنه مثل دیوونهها رفتار کنی تا واقعاً دیوونه نشی!
اینایی که هی میگن از هفته دیگه جنگ میشه،از ماه دیگه جنگ میشه،گیرم بیوفتن میزنم پدرشون رو در میارن.خفه خون بگیرین،هی جنگ جنگ راه انداختین.اصلا هم جنگ نمیشه ، بیخودی استرس ندین،هیچی نمیشه،جنگ تموم شد و به خاطره ها پیوست و شد یه برگ زرین در دفتر خاطرات دهه شصتی ها که بقیه رو سوراخ کنن از بس بگن ما دو تا جنگ دیدیم.
من به تنهایی معتاد بودم. اگر هرروز کمی با خودم خلوت نمیکردم مثل این بود که ضعیفتر میشدم.
گوگلم فارسی شده و هیچ جوره انگلیسی نمیشه.عجیبه.
هر چه تبر زدی مرا زخم نشد،جوانه شد
6 روز هست که وبلاگ جدید رو ساختم و بیشتر از ۲۰۰۰ هزار بازدید داشته.بدون این که توی صفحه به روز شده ها نشون داده بشه و بدون این که همه جا کامنت بزارم.
این از محبت شما خواننده های عزیزم هست.کامنت ها و بازدیدهای شما به من انگیزه نوشتن میده.هر چقدر که وبلاگ های من مسدود بشه و مالکیت اونها از من گرفته بشه باز هم به عشق شما دوباره بر میگردم.
من تراویس هستم،بهترین وبلاگ نویس همه دوران ها.
عشق، بهترین نغمه در موسیقی زندگی است؛ انسان ِ بدون عشق هرگز در سرود باشکوه بشریت همنوا نخواهد شد.
خیلی دوست دارم که وبلاگم توی صفحه به روزها نشون داده بشه،امیدوارم بلاگ اسکای جلوی این کار رو نگیره.امسال هیچ نذری گیرم نیومد.خیلی عجیبه این ذات بچه داری که تو حتی عاشق پی پی و بوی گوز بچه ات هم میشی.خدا به هر کس که دوست داره بچه سالم عطا بکنه.واقعا زندگی آدم رو متحول میکنه و انسان به یه چیز دیگه ای تبدیل میشه.
خدا رو شکر جنگ هم تموم شد و دیگه خبری از جنگ نیست.ولی ۱۲ روز عجیب بود،انگار یه خواب بود،انگار خیلی ازش گذشته.ایشالا دیگه برنگرده.من ماهواره ندارم ولی هر شب نیمه های شب بیدار میشدم و شبکه خبر رو روشن میکردم ببینم خبر جدیدی نمیشه.هر لحظه اش عجیب بود این جنگ.
کسی که آرامش درونی دارد، با دانش و گفتار و کردار و وجدانش راستی را میافزاید.
دوستان عنایت داشته باشن وبلاگ اصلی تراویس بیکل آدرسش https://travisbickle6.blogsky.com هست و عدد ۶ داره.اونی که عدد ۷ داره فن پیج بنده هست و دیگه چیز بدتری نمیتونم بگم چون نمیخوام وبلاگم به این زودی بسته بشه.اونی که با اسم شهروم وبلاگ ساخته خایه مال بنده هست.
شهروم چونی حالا بیا کپی کن اگه جرات داری،شهروم مادرش خرابه.