روزمرگی

این دوره بی اینترنتی همه رو مجبور کرده کارهایی بکنن که قبلا نمیکردن یا به فراموشی سپرده بودن.

مثلا من یه استخر روباز پیدا کردم نزدیک خونه و هی میرم اونجا.شب های سرد وسط استخرم،بیرون سرده و آب گرمه و خیلی کیف میده.باشگاه هم ثبت نام کردم و دیشب جلسه اولش رو رفتم.الان کتفم درد میکنه.احتمالا یه حرکتی رو اشتباه زدم.خلاصه که دارم ورزش میکنم.میخوام تا شب عید بدنی مثل بروسلی درست بکنم و لخت برم عید دیدنی.

شب ها میرم تو سایت نماوا فیلم و سریال ایرانی میبینم.دُخمل گلم هم داره روز به روز بزرگ تر و خوشگل تر و خانم تر میشه.تازگی ها میگه ماما،هنوز بابا رو نگفته.عاشق کیف و کفشه.بچه نیم وجبی کفش و کیف که میبینه دیگه از جاش تکون نمیخوره.

امیدوارم که ترامپ حمله نکنه و زندگی دوباره برگرده به حالت عادی اش.اینترنت هم درست نشد مهم نیست.

عقب افتادگی ذهنی و مغزی

من مدتهاست دیگه توی بلاگ اسکای فعال نیستم چون معتقدم خواننده ها و وبلاگ نویس های عقب افتاده اش خیلی بیشتر از آدمهای نرمالش شده.الان هم واسه ارتباط با اون چند نفر خاص که رفیقام  هستن میام مینویسم.

از دیشب که برگشتم چند تا کامنت فحش واسم رسیده و در کمال تاسف باید عرض کنم نویسنده یا نویسنده های این کامنت ها  از مشکلات حاد ارتباطی و عقلی رنج میبرن.اصلا متوجه نمیشم راجع به چی حرف میزنن.در مورد چی فحش میدن،فقط یه سری فحش های بی ربط به هم پشت سر هم ردیف میشن و یه سری موضوعات عجیب رو در موردش حرف میزنن و وسط هر موضوعی یه چیز دیگه می نویسن و جملاتی کاملا بی مفهوم و بدون معنی ردیف میکنن و میگن.

خدایا کاش همون آدمهایی که چند سال پیش فحش میدادن برگردن.لااقل میفهمیدم اونا چی میگن.

جرات یا حقیقت

اگه ترامپ یا اسرائیل به ایران حمله کردن دوباره من عکس کونم رو میزارم تو این وبلاگ.